نه در غربت دلم شاد و نه رویی در وطن دارم الهی بخت برگردان از این بختی که من دارم به عشق هر که

دل دادم از اول خصم مادرزاد شد به هر کس مهر ورزیدم عاقبت نامهربانم شد ز هر جا پا نهادم پای امیدم

به تنگ آمد به هر کشتی نشستم پیش کشتی یک نهنگ آمد ز هر جا بگذرد طابوت من غوغا به پا خیزد

چه سنگین می رود مرده که از بس آرزو دارد

باور کن دوستت دارم ... باور کن قلبی را که خالصانه تو را باور دارد ...

   باور کن که تمام وجودت را باور دارم ... باور کن قلبی را که فقط برای تو

   می تپد ... کاش می شد بغض های دوری از تو را در خود از بین ببرم

  من تمام خوبی هایت را به دست قاصدک عشق می سپارم تابدانی

  چقدر دوستت دارم ...

آرزوم اینه که دستام تو دستای تو باشه .. تنگی این دل عاشق با نوازش تو واشه

  واسه چی خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم ... قول می دم با داشتن تو

 هیچ غمی نداشته باشم ... همه هستی قلبم تو ۲ حرف خلاصه می شه

 عشق تو ... بودن با تو ..

 دو نیازه زندگیمه پرم از ترانه تو گر چه واژه ها حقیرن ....

 راز عشق منو هیچ کس غیر مهتاب نمی دونه تنها شاهد واسه گریه و تنهاییم اونه

 چی می شد من تو رو داشتم .... واسه گریه سر رو شونه هات می ذاشتم ...