چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر غمگين است

 لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟ اما افسوس ... هيچ كس نبود هميشه من بودم و من و

 تنهايي پر از خاطره . آري با تو هستم .. با تويي كه از كنارم گذشتي... و حتي يك بار هم

 نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه باراني است .